• Lara

Ik zal, ik wil, ik kan

Een blogpost waarvan ik nooit had gedacht dat ik hem zou moeten schrijven. Al probeer ik mezelf er ook bewust van te zijn dat er eigenlijk helemaal niets ‘moet’, behalve vooruit kijken en hopen op het beste.

Toch neem ik jullie in alle eerlijkheid mee in de strijd die ik aanga de komende maanden, omdat praten (meestal) werkt. Niet het soort praten in statistieken, doemscenario’s bedenken (of erger nog: toegestuurd krijgen) en duizend-en-één vragen beantwoorden. Maar wel het babbelen over koetjes en kalfjes, over mama-zijn en mama-van-drie-worden. En dat ik dat in de komende maanden dan net iets vaker vanuit de zetel of vanuit een ziekenhuiskamer zal doen, dat mogen jullie weten.


Los van de donkere wolk die boven mijn hoofd hangt, ben ik ook gewoon ontzettend dankbaar en trots op die kleine baby in mijn langzaam boller wordende buik. Voorzichtig durf ik te genieten van het idee dat wij volgend jaar met 5 zijn in huis.

De rollercoaster waar wij de afgelopen weken op zaten is met niets te vergelijken. In een kleine drie weken gingen we van pure blijdschap naar ongeloof, van wanhoop naar een zekere vorm van berusting, van het hoofd laten hangen naar strijdlust.


De afgelopen weken waren ongemeen zwaar, niet enkel mentaal, maar ook fysiek. Het gezwel drukte (blijkbaar) al enkele weken op mijn spieren, waardoor ik af en toe niet meer (goed) kon stappen.


Toen er na de NIPT test bleek dat er verstoord DNA in mijn lichaam ronddwaalde, werd er een MRI scan ingepland. Het wachten op de scan, alsook op de uitslag ervan, was slopend. Er werden uiteindelijk drie vergrote klieren gevonden rond mijn baarmoeder, afkomstig van de baarmoederhals, waarvan eentje 6 centimeter groot.


Bij het bespreken van de resultaten werd besloten om een biopsie te nemen van het grootste gezwel, opdat er gekeken kon worden hoe agressief de kanker was, en op welke manier hij best behandeld (lees: bestreden) kon worden.


Een dag na de biopsie was plots de linkerkant van mijn buik gigantisch gezwollen. Ik had onmenselijk veel pijn, en we haastten ons naar Spoed. Aangekomen in Gasthuisberg bleek ik brute pech te hebben gehad: er was een bloedvaatje geraakt, en niet gestold. Mijn hele linker buikspier (van net onder mijn borst tot helemaal beneden) bestond uit een bloedklonter. Ik kon alleen maar wachten. En afzien. En in de zetel liggen, want ik kon niet lopen, niet zitten, niet eten (van ellende).


Een week later werden we opnieuw verwacht op de dienst gynaecologische oncologie, om te bespreken wat uit de biopsie is gebleken. De ergste scenario’s hebben in die zeven dagen tijd mijn hersenpan doorkruist, vanuit de zetel, vergezeld van een hittegolf bij 35 graden.


Wanneer de arts spreekt, lijkt het niet over mij te gaan. Toch scherp ik mijn oren. Ik onthoud dat er een behandeling mogelijk is, dat de kanker niet in vitale organen zit, dat ik kán vechten. En: dat we ons kindje mogen houden. Het afbreken van de zwangerschap zou betekenen dat de baby via de baarmoederhals zou komen, wat een trigger kan zijn voor de kanker om zich nog meer (en sneller) te verspreiden. Het blijkt het beste van het slechtste nieuws te zijn.

Op vrijdag 28/8/20 begin ik aan een chemokuur van 18 weken om het gezwel rond mijn baarmoeder(hals) te verkleinen. Deze zal operatief verwijderd worden op het moment dat ook ons baby’tje ter wereld komt. De behandeling die we nu opstarten is de beste behandeling mogelijk in mijn situatie, en is dezelfde als diegene die ze zouden doen mocht ik niet zwanger zijn.


We zijn in de meest professionele handen van de gynaecologische oncologen van het UZ Leuven Campus Gasthuisberg, en we hebben vertrouwen in hun woorden wanneer ze zeggen dat de chemo geen effect zal hebben op de ontwikkeling van het kindje in mijn buik.


Voor nu kunnen we alleen maar duimen, wensen en hopen dat alles goed komt. Pas na vijf jaar word je kankervrij verklaard, tot dan is het bang afwachten met de kans op uitzaaiingen. Maar er is hoop, en hoop doet leven.


67,847 keer bekeken1 reactie

Recente blogposts

Alles weergeven
  • White Instagram Icon
  • White Facebook Icon
  • White Pinterest Icon

© 2017 Lara By Lara