• Lara

Mijn bevallingsverhaal

Bijgewerkt: 3 mrt 2019



Het was algemeen geweten, ik wou bevallen. Ik had genoeg van mijn dikke buik en al de kwaaltjes die ik de laatste 12 weken heb moeten doorstaan. Eens ik eindelijk de 37 weken gehaald had, was het genoeg geweest. Als een zottin ging ik ons huis schoonmaken, ramen poetsen, wandelingetjes maken en ik schuimde internet af om te kijken wat weeën konden opwekken. Dus ik at het hart van een ananas of 4, pikant eten, tonic drinken, ... Maar dat klein eigenwijs meisje wou er al op 32 weken uit maar nu bleef ze gewoon zitten in moedersbuik.



Donderdag 8 maart was ik exact 38 weken en had ik een afspraak met de gynaecoloog. Ik was vastberaden om gewoon daar te blijven. Bij het inwendig onderzoek, lachte de gynaecoloog heel zelfzeker en zei: "Als ik je vandaag strip, dan beval je morgen". Ik had 3 cm opening en de baby was goed ingedaald. Ik kon mijn geluk niet op en was wild enthousiast. 's Avonds begon er vanalles te rommelen en ik polste bij heel wat vriendinnen die waren gestript. Maar iedereen had een ander verhaal. Bij de meesten had dit zelfs niet geholpen. Na wat voorweeën die niet wilden doorbreken ging ik maar slapen en ik sliep als een roosje.


Vrijdag 9 maart, dik gefrustreerd dat mijn water nog niet was gebroken, reed ik naar mijn vroedvrouw. Daar klaagde en zaagde ik ook dat ik het echt beu was. Ze deed een inwendig onderzoek en ze vond het enorm raar dat het strippen niet gelukt was. De baby zat klaar en kon elk moment komen. Ik had 5 cm opening!

Die dag schrobde ik heel het huis en zorgde dat alles klaar stond. Ik had de hele dag wel wat last van weeën maar ze braken niet door. Om 22u ging ik doodmoe slapen. 4u later werd ik wakker van de weeën. Ik ging beneden wat sms'n met mijn beste vriendin die gelukkig ook niet kon slapen. Zo stuurden we constant heen en weer. Na een uur en half met pijnlijke weeën om de 5 minuten beval ze me mijn vriend wakker te maken. Ik gehoorzaamde braaf. Steffen stond 2 minuten later klaar om te vertrekken. Ik treuzelde wat, want had schrik dat ik me dit allemaal inbeeldde en dat het vals alarm was.

Om 5u kwamen we aan in het ziekenhuis en toen ging het heel snel. Even aan de monitor met weeën om de 4 minuten en 7cm opening. Ik mocht wat rondlopen of in bad. Een bad leek me hemels. Daar heb ik lekker een uurtje in geweekt en toen ik om 7u eruit kwam, voelde ik de weeën ineens veel harder. Toch braken ze niet echt door dus besloten ze om mijn water te breken. Het was kwart voor 8 en geen tijd voor epidurale. Ik crepeerde letterlijk van de pijn maar tussen de weeën door had ik tijd om te recupereren. Maar toen kwamen de fameuze persweeën. HALLELUJA dit was erger dan ik ooit gedacht had. Ik schreeuwde het uit, kneep mijn vriend zijn hand plat, zag het op sommige momenten niet zitten en vroeg me echt af WAAROM we een tweede kind hadden gemaakt. Een uur later was ze er. Een klein warm mormeltje dat ik op slag graag zag. De pijn bleef maar vervaagde iedere minuut. Doordat ik geen epidurale heb gehad, ervaarde ik alles veel beter. Ik zag de verliefde blik van mijn vriend naar mij en onze tweede dochter. Een onbeschrijfelijk fantastisch gevoel dat ik voor altijd wil vasthouden.


10.03.2018 - 08.45 werd Romée geboren!






2,942 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven
  • White Instagram Icon
  • White Facebook Icon
  • White Pinterest Icon

© 2017 Lara By Lara